Ik heb er niet om gevraagd, maar m’n web-log is dus ook aangepast. Anyway, na flink wat zoeken is hier de nieuwe versie. Zal de komende tijd vast nog wel het één en ander aanpassen.

Nog iets meer dan een weekje en dan is het eindelijk tijd voor het grootste en beste Duitse festival: Rock Am Ring! Poeh en wat heb ik er een zin in: Metallica, Guns N Roses, Tool, Placebo, Korn, Jamiroquai, Franz Ferdinand, Bloodhound Gang, Kaiser Chiefs, The Darkness, Danko Jones, Soulfly, Corinne Bailey Rae, Secret Machines, Trivium, Alter Bridge & Anouk… en dan heb ik de andere 75 bands nog niet eens genoemd.

Bas, Rinske en ik vertrekken woensdagochtend 31 mei met de auto (ja, ik skip met plezier een paar dagen school), en het festival zelf begint op vrijdag 2 juni. In de tussentijd lekker drinken en gezellig ouwehoeren. Op Pinkstermaandag (5 juni) zijn we dan weer terug. Die woensdag erna meteen weer door naar Metallica in het Gelredome. Yeah!

De voorbereidingen voor Rock Am Ring zijn inmiddels in alle hevigheid losgebarsten. Via m’n website rockamring.net heb ik contact met andere Nederlanders, Engelsen, Ieren, Belgen, Zweden en gasten uit Israël waarmee we samen gaan kamperen. De mobiele nummers zijn uitgewisseld en de groep bestaat inmiddels uit zo’n 45 mensen, dus daar gaan die Duitsers nog van opkijken

Heb de afgelopen weken ook verschillende keren contact gehad met MTV. Ze gaan voor de Summer Of MTV verslag doen van Rock Am Ring in de vorm van live-registraties en reportages, en hebben via de website contact met me gezocht. Na wat brainstormen kwamen daar leuke onderwerpen voor mogelijke reportages uit, dus ben benieuwd.

Daarnaast natuurlijk nog veel te halen voor op de camping, en natuurlijk mogen de vlaggen ook niet ontbreken. Bovenstaande illustratie wordt op bannerformaat (3×1,5 meter) afgedrukt, en ook de Nederlandse en Oranje-vlaggen zullen niet ontbreken. De foto’s zijn vanzelfsprekend weer hier te vinden! Proost!

Naar aanleiding van deze cartoon kwamen weer wat oude jeugdherinneringen boven over de bekende schilder Bob Ross. Als 8-jarig jongetje heb ik uren gekeken naar z’n programma The Joy Of Painting. Alles wat hij deed leek zo makkelijk, maar hoe hard ik het ook probeerde… het leek er nooit op. Bob Ross ging iedere uitzending vrolijk door: een boompje (“happy little tree”) hier, natuurlijk nog een boompje ernaast (“even a tree should have a friend”) en niet te vergeten een mooie berg op de achtergrond (“pretty little mountain”). In 1995 overleed Ross (51) aan lymfeklierkanker, ik was toen 10. Z’n afrokapsel, tv shows en schilderijen blijven tot op de dag van vandaag legendarisch.

Pearl Jam – Pearl Jam
Red Hot Chili Peppers – Stadium Arcadium
Tool – 10.000 Days
Snow Patrol – Eyes Open
Godsmack – IV

Na een zware Koninginnenacht besloot ik om zaterdag maar eens rustig aan te doen Ik heb dus een avondje online gepokerd, en dat ging niet onaardig. Uiteindelijk twee toernooien gespeeld met beide ongeveer 140 spelers, waarbij het prijzengeld opliep tot zo’n $200 voor de winnaar. Om mee te doen moest je $5 inleggen, en de eerste tien spelers winnen dus een deel van het totale prijzengeld. Na een paar uurtjes pokeren eindigde ik met het volgende resultaat:

Opzich ben ik tevreden met m’n spel, het was redelijk pittig om twee keer de laatste tien te bereiken. Maar ja, als je het dan uiteindelijk toch haalt… dan hoop je ook wel op de hoofdprijs Better luck next time!

Wat een weer! Helaas nog weinig van kunnen genieten, ja, misschien even in de trein. Ben de laatste twee weken druk geweest met school en die site van m’n opleiding (Zwolsnieuws.nl). Vandaag lange dag gehad, het klokje rond van zeven tot zeven. Nou ja, het is bijna vakantie… ben al aan het aftellen.

Over vijf weekjes is het alweer tijd voor Rock Am Ring (hierrrrr). Heb er erg veel zin in, kan wel weer wat lekkere muziek gebruiken Ehmmm, oja poker gaat ook wel aardig door. In Beverwijk werd ik 30e van de 50e, was wel leuk om een keer mee te maken. Tussendoor nog wat toernooitjes gespeeld, ging ook wel goed. Met dit weer wordt het wel minder gok ik (letterlijk), maar das geen probleem.

Zaterdag met Jeroen naar de Wip Inn geweest. Was er nog nooit geweest, maar voelde me goed oud daar haha. Gezellig avond gehad, maar het fotomateriaal zal ik jullie verder besparen Afgelopen zondag met Sebastiaan en wat vrienden naar Vitesse – RKC geweest. Helaas had Sebastiaan als RKC-supporter een slechte avond: Vitesse won met 2-0 (ook een keer in de laatste 10 minuten). Daarna nog aardig wat gedronken op de Korenmarkt, dus maandagochtend waren nogal brak. NEK wacht weer de komende week, nu eerst de resterende dagen school doorkomen. Cheers!

Zo, dat was me het weekendje wel. Vrijdagavond naar Arnhem geweest en met vijf collega’s avondje gepokerd. Niet iedereen kende het spelletje, dus na wat oefenpotjes legde iedereen 10 euro in en kreeg in ruil daarvoor een stapeltje chips. Na een paar uur limit poker gespeeld te hebben (een variant waarbij je maar een maximaal bedrag mag inzetten per ronde), eindelijk over op No Limit (alle chips in de strijd). Was hard nodig ook, want ik had op een gegeven moment nog maar 0,50 cent over aan chips No Limit ligt me beter, en na een paar keer all-in en goeie handen vielen de eerste paar collega’s af en was ik weer terug als chipleader. Om vijf uur ‘s ochtends was de lange strijd beslist, en kon ik met de pot (60 euro) tevreden naar huis. Een goeie opwarmer voor het toernooi in Beverwijk (as. zaterdag), waar de eerste prijs zeker 750 euro is. Er doen 50 man mee, en het zou mooi zijn als ik de finaletafel kan halen (eerste 9).

Zaterdag nog even wezen stappen in Zevenaar. ‘s Nachts dus weer naar huis, is voor de derde keer in zeker twee jaar tijd m’n fiets gejat. Of beter gezegd: de fiets van m’n broertje (ik leen nogal eens wat). Op één of andere manier pikken ze iedere keer, letterlijk, die van mij. Gister dus een nieuwe tweedehands fiets moeten regelen, anders had ik m’n broertje vandaag naar school moeten brengen

Gistermiddag nog een bezoekje gebracht aan Vitesse. Er moest gewonnen worden van de nummer vier, FC Utrecht, om nog enig uitzicht te houden op de play-offs. Het had net zo goed 3-0 kunnen zijn (Vitesse miste een penalty in de vierde (!) minuut), maar met 1-0 was iedereen ook tevreden. Op naar Ajax woensdag, en zondag de laatste wedstrijd van het seizoen tegen aartsrivaal NEC. Later!

Het kost wat… maar dan heb je ook wat. Over iets meer dan 7 weken om precies te zijn Tweede jaar op rij, en ik heb er zin in!

Heb eigenlijk weinig met het hoge noorden, maar toen het idee ontstond om toch maar eens een nachtje te gaan stappen in Groningen kon ik natuurlijk niet achterblijven. Daarom zijn we gistermiddag rond uurtje of 5 met een groepje klasgenoten die kant op gereisd. Na een goeie bodem (pizza) was het tijd voor een kroegentocht. Tijd zat, want de eerste trein ging toch pas weer om kwart voor 6 ‘s ochtends (aanradertje: 2,5 uur terug naar Zevenaar).

Ik weet niet eens precies meer waar we allemaal geweest zijn, maar eigenlijk vond ik alle kroegen/clubs wel leuk. Eerst ergens rustig gaan zitten en wat biertjes gedronken (hoe heette die eerste tent ook alweer?), daarna door naar een Engelse of Ierse pub (Guinness!). Tijdje later door naar &ZO, was wel een hippe tent met lekkere muziek. Daarna nog bezoekjes gebracht aan (in willekeurige volgorde) De Blauwe Engel, Shooters, De Kar en De Drie Gezusters. Ik kan er één of twee missen trouwens, want we zijn echt overal geweest

Was om kwart over 9 thuis vanochtend en na een warme douche ben ik gaan slapen tot 3 uur. Ben nu weer ‘hard’ aan het werk, en vanavond ga ik lekker niks doen. Anyway, een erg geslaagde avond in Groningen en zeker voor herhaling vatbaar!

Op verzoek, hier nog een nieuwe recensie + twee eerder verschenen cd-recensies:

Sepultura – Dante XXI (Steamhammer Records)
Gebaseerd op De Goddelijke Komedie van de Italiaanse dichter Dante Alighieri neemt de Braziliaanse trash metal band Sepultura je op Dante XXI mee op een reis door de hel, het vagevuur en het paradijs. Dit moet dan eindelijk de opvolger worden van Chaos A.D. (1993), want met onder andere Nation (2001) en Roorback (2003) haalde Sepultura nooit meer het oude niveau, toen nog met frontman Max Cavalera (nu Soulfly). Dante XXI is dan toch een uitzondering, want de plaat begint furieus en doet weer denken aan lang vervlogen tijden. Net als de middeleeuwse gedichten is het album opgedeeld in verschillende hoofdstukken en brult Derrick Green er stevig op los. De orkestrale instrumenten zorgen voor de geslaagde experimentele omlijsting, en versterken het donkere en dreigende karakter van de plaat. Sepultura levert met Dante XXI de beste plaat af na Chaos A.D., helaas voor 39 minuten, maar dat is ze voor deze keer vergeven.
**** 4/5

Danko Jones – Sleep Is The Enemy (Bad Taste Records)
Danko is terug! Vlak voor het nieuwe festivalseizoen knalt hij met Sleep Is The Enemy uit je speakers. Zoals altijd met stevige one-liners, rauwe riffs en strakke drums. The Ramones en AC/DC, oude tijden herleven. Sex en rock ‘n roll in het kwadraat. En de drugs? She’s Drugs verduidelijkt alles: geen ‘bottle’, maar ‘booty’. Brengt deze plaat dan nog iets nieuws? Ja, enkele verrassende melodieuze lijntjes. Tijdens het poppy-refrein van Don’t Fall In Love bijvoorbeeld: “Everybody wants to fall in love”, “But not me!” zo schreeuwt Danko er ruig overheen. Niet te vergeten: de bijdrage van John Garcia in het nummer Invisible, waar beide heren elkaar continu proberen te overtreffen (“I’d break my dick, just for you!”) en de stevige riffs je weer even doen denken aan het legendarische Kyuss werk. Bij Danko weet je wat je kan verwachten. Sleep Is The Enemy is dan ook, ondanks z’n 34 minuten, opnieuw een plaat van klasse en maatwerk.
***** 5/5

Placebo – Meds (Virgin Records)
Met Meds laat Placebo na drie jaar weer wat van zich horen. De band, die al tien jaar meeloopt, werd in het verleden stelselmatig in het rijtje van britpop gerekend. Muzikaal en op herkomst van het trio (VS, Zweden en Engeland) misschien niet helemaal correct, maar met Meds wil de band toch zeker weer terug naar die succesvolle pop-rock ‘roots’. Het cleane intro van de gelijknamige opener doet in ieder geval direct denken aan Every You Every Me uit ’98. Met wat minder catchy songs en de gastvocalen van Alison ‘VV’ Mosshart van The Kills en Michael Stipe van R.E.M. blijft het album gedurende 48 minuten in die typische relaxte Placebo sfeer hangen. Minder experimenteel dan Black Market Music, maar met enkele rocksongs, ballads en minimaal vijf potentiële singles zeker net zo sterk als al z’n voorgangers. Deze zomer weer op alle grote Europese festivals, gaat dat zien!
**** 4/5